Februari 2013

25/02/2012

Ik sta bovenaan de trappen van een groot plein. Het heeft iets weg van 't beursplein te Brussel, maar dan veel groter. Er is een betoging gaande. Iemand komt naar me toe en vraagt of ik van Mali ben. Nog voor ik geantwoord heb vraagt ie verder. Of ik dan Malivacaans ben, of Maliëse. Ik ga naar een soort van gemeentehuis. De rij aan 't loket is behoorlijk lang. Wanneer ik eindelijk aan de beurt ben vraag ik de man in dienst of het nu Malivacaans of Maliëse is. Hij overhandigd me een Malinese baby en zegt erbij dat z'n moeders hem hier hebben achtergelaten. Hij vraagt of ik het kind terug zou willen brengen, want de ouders zouden ergens tussen de betogers moeten zijn. 

24/02/2013

Een groepje mensen bevindt zich in een dan nog ongeïdentificeerde ruimte. Een kerel, ik vermoed dat ik via zijn POV kijk, opent een deur. Ik kan niet zien wat er buiten de deur is, maar een vrouw zegt dat ze de oceaan hoort. Ze zitten kennelijk in een onderzeeër. De man opent de deur volledig en de ruimte draait zich zo'n 180°. De onderzeeër is nu een grote sloep. Men gebruikt de holte van de sloep als luchtkoepel om het hoofd toch droog te houden onder water. Ze zijn op missie. Enkele terroristen (denk ik, het zijn in ieder geval de tegenstanders) weten drie mensen van het groepje te bemachtigen. Ze brengen hen naar een kamer, op de hoogste verdieping van een gebouw. Daar aangekomen zien ze dat er alvast een persoon op de vloer ligt. Dood. Bloed om hem heen. Ze binden de drie vast. Elk apart, aan een tafel, aan een stoel,.. Ze kunnen elkaar niet zien, maar weten dat ze allen aanwezig zijn. De gijzelaars nemen een zweep en beginnen op objecten te slaan. Niet wetende dat ze niet op de gegijzelden aan 't slaan zijn, vermoeden de gegijzelden dat de gijzelaars op hen aan het slaan zijn. Ze slaan kreten van angst uit. De gegijzelde vrouw weet te ontsnappen. Ze springt uit het raam. Tijdens haar val beseft ze dat het een prostitutieorganisatie is. Heel de omgeving is één groot oerwoud. Ze zoekt het meest geschikte bosje om te landen.

 

13/02/2013

Ben op schooluitstap. Ik herken enkel Leen. We wandelen door een heuvellandschap. Leen en ik kijken naar elkaar en weten wat het plan is. We gaan liggen en rollen van de heuvels af, net als vroeger. Het enige verschil met toen is dat ik bang was om over stront te rollen.

Ik kom in een veld terecht met erg hoog gras. Het gras komt minstens een halve meter boven m'n hoofd uit. Het is vreselijk winderig. Ik heb met iemand afgesproken. We zouden elkaar vinden door onze witte paraplu hoog in de lucht te houden met een koordje (zoals een vlieger). Het waait echter zo hard dat ik de paraplu dicht moet houden. Ik moet me schuin voort bewegen, omdat ik anders weggeblazen word. De paraplu gebruik ik als een wandelstok, die ik steeds stevig in de grond steek, om meer steun te krijgen en verder te geraken.

Plots dobber ik in een zeer rustige, donkere oceaan. De lucht is donker. Het water is donker, maar helder. Het lijkt wel of er een groot gebrek aan licht is, maar toch kan ik alles zien. Ik drijf verder naar een muur van grote, gladde, zwarte stenen, te midden van de oceaan. De muur blokkeert de weg naar het andere deel van de oceaan. Ik vind een kleine, nauwe doorgang en kom dus toch tot het andere deel. Ik blijf verder dobberen. Het is koud. Vanwege de wind is het te koud om boven water te gaan, dus probeer ik zoveel mogelijk onder water te blijven. Alles blijft zeer rustig. Het einde van de oceaan is in zicht. Het blijkt een soort van reusachtig zwembad te zijn (dat, of het strand is omgebouwd naar een soort van zwembadstructuur). Bart zit daar. Ik ga naast hem zitten en we kijken samen naar de oceaan. Dan hebben we of gezoend, of elkaars hand vastgehouden. Little fuzzy.

Zit in de keuken bij m'n ouders. Mams geeft me een cocktail op basis van violet of lavendel. De dop is zoek, dus ze probeert wat te vinden om de fles mee te sluiten. Ik geef haar een lepel, omdat als je die op de flesopening laat bengelen, de drank zo z'n bubbels zou behouden. De lepel die ik geef is te klein, dus ik geef haar een grote opscheplepel. Dan ga ik naar de kelder. Daar liggen een heleboel doosjes. Ik neem er eentje. De deksel van die doos is echter los, waardoor het doosje op de grond valt. Er vallen/rollen allemaal kraaltjes uit. Ik raap ze één voor één op en steek ze terug in het doosje. 

05/02/2013

Ik wandel loop door smalle, donkere gangen, overgroeid met klimop. De klimop lijkt te leven. Het groei in ijltempo doorheen de gangen. De gigantische takken slaan neer op de muren als grote tentakels en klitten zich meteen vast. Alles en iedereen die in de weg staat wordt mee vastgezet en al het mogelijke vocht wordt meteen leeggezogen. Ik blijf lopen en vind toevlucht in een donker hol. De vloer is bezaaid met zwarte, dode ratten. Te midden van dit hol zitten twee kerels aan een schoolbank. Zij willen me helpen met mijn masterfilmpje. Ik ben een beetje in de war, gezien ik geen live action film plan te maken. Ik besluit maar mee te gaan met het gebeuren en wil beginnen filmen, maar besef dan dat we geen belichting hebben.

Ik wandel een schoenenwinkel binnen. Het is bijna sluitingstijd. De verkoopster werpt me vuile blikken toe terwijl ik de schoenen bekijk. Er is niet zoveel keus meer. De verkoopster bespuit de schoenen met een of andere schoenenspray. Ze doet dit heel overdadig. Ik vraag haar of ze hier even mee kan stoppen, omdat ik moeite krijg om te ademen. Ik bekijk diep groene, stevige uitziende schoenen. Dan probeer ik een bruin paar, met een indianenmotief en een verhoogd stuk binnenin.

M'n moeder is kritisch over mijn aankopen. Ze vraagt of ik ze even wil halen, omdat ze er commentaar op wil geven. Hier heb ik geen zin in, dus wanneer ik ze ga halen, draai ik de kledij die ik gekocht heb héél stevig rond een grote metalen ring, opdat m'n moeder er geen grondig zicht op zou kunnen krijgen. Die ring verandert in een grote pendel, waar mensen aan gaan hangen die terug tot leven gekomen zijn / terug tot leven willen komen. Er is iemand tot leven gekomen, die op Piccolo (van Dragon Ball Z) lijkt, maar dat niet is. De helft van zijn lichaam is onzichtbaar. “Piccolo” wil zich wreken op Garlic Jr. (dat Garlic Jr. niet is...). Die bevindt zich op dat moment in zijn zwembad. “Piccolo” verschijnt als een geest in dat zwembad, onder water, net voor de neus van “Garlic Jr.” Die schrikt zich rot en maakt zich uit de benen. “Piccolo” gaat erachteraan. Ze komen in een ruimte terecht, waar “Garlic Jr” in de val lijkt te zijn gelokt. “Piccolo” daagt hem uit tot een gevecht. “Garlic Jr” lacht hiermee en vraagt “Piccolo” hoe hij denkt te winnen, als hij in het verleden niet eens “Garlic Jr's” hulpjes kon verslaan. Hij stelt “Piccolo” een weddenschap voor. De winnaar krijgt van de andere zeven halve droge stukjes spaghetti. “Piccolo” gaat hiermee akkoord. “Garlic Jr” laat zijn hulpjes los en “Piccolo” verslaat ze in zowat 1 minuut. Hierop is het “Garlic Jr's” beurt om te vechten. Hij geeft zijn geheime wapen prijs. De ruimte waarin ze zich bevinden hoort als het ware bij de aard van “Garlic Jr” en hij kan daarin veranderen in wat hij maar wil. Bij dit besef zet “Piccolo” het op een lopen. Hij weet te ontsnappen in een soort van geheime maatschappij, tussen de muren in. Een hele bevolking, die op “Piccolo” lijkt (ja, je zou kunnen zeggen Nameks, maar dat zijn ze dus niet), woont daar. De muren zijn gemaakt van grote platen maïs. Bij het zien van die maïs beseft “Piccolo” dat zijn naam Maïs (of Corn) is. Hij kan er niet overheen dat zijn naam zoiets stoms is. 

04/02/2013

Zit op kot in Ukkel. Ik wandel op krukken. Moet naar toilet, maar het gaat allemaal nogal moeizaam vanwege die krukken. Eenmaal ik het toilet bereikt heb zie ik ons pa daar staan. Hij tekent of schrijft wat op het plafond in 't toilet. Ik maak hem duidelijk dat ik naar toilet moet en dat ie daarvoor in de weg staat. Eenmaal hij weg is merk ik op dat de radiator op een soort insect-schaap-gordeldier lijkt. Ik wil het graag uittekenen, maar ga verder naar de keuken. Serge is daar. Hij wil een midnight snack. Ik zeg hem dat er nog een restje rijst is en wat groenten.

Ik ga verder naar m'n slaapkamer, dat mijn slaapkamer niet is. Daar heb ik een opvouwbed. Ik heb geen zin om die uit te halen, dus ga er gewoon zo op liggen. Wanneer ik half in slaap ben komt Bart ook de slaapkamer binnen. Hij haalt het bed uit, terwijl ik er nog op lig (in zetelvorm dus) en hij komt naast me liggen. Terwijl hij me vast houdt praten we wat over ons, maar ook over kleine domme dingen. Gelukzalig moment.

Ik ben op school, in 't Ritscafé. Ik had er kennelijk een afspraak om eens in de bar te werken, maar dacht dat dat pas de dag daarop was. Blijkbaar dus niet. Ik ben twee uur te laat, maar niemand lijkt het te merken dus ga ik gewoon achter te bar staan. Een of andere meid bestelt een bio-thee. Ik weet nog niet goed waar alles staat en ben nogal zenuwachtig. Er staat een lange rij mensen achter haar. Ik vraag of ze suiker wil. Dat wil ze. De suikerklontjes zijn fel oranje. Er is een concertje gaande van een meidenkoor. Ze zingen goed, maar komen zenuwachtig en amateuristisch over. Er zitten wel 50 meiden in het koor. Op een bepaald moment moeten ze doorheen de zaal lopen, door de gangen en verder, maar ze weten zelf niet goed welke kant ze uit moeten, dus het wordt een grote genante warboel. De meiden dragen jurkjes met een gradatie van felrood naar zacht lila en staan/lopen in volgorde van de kleuren van hun jurk. Na het concertje, is er een toneelstuk, gespeeld door kinderen. Ik weet niet precies waar het stuk over gaat, maar naar het einde toe heeft de voet van een geraamte belangrijke rol. Het is een felrode voet. Het gevaar in het stuk gaat erover dat de grote teen van die geraamtevoet in contact komt met een condoom. Van zodra deze woorden gezegd zijn / dit deel van het stuk gespeeld is, komen er een hoop anti-condoom-mensen binnengestormd, protesterend, zeggend dat condooms slecht zijn en dat dit geen gepast toneelstuk is voor kinderen om te spelen. Ik ga naar ze toe en gooi ze buiten. Dan neem ik een halve fles, die ik gebruik als microfoon. Ik wil een spreek geven, maar de meeste zijn Franstalig, dus probeer ik het in het Frans. Ik zeg hen dat condooms echt belangrijk zijn, dat dat hen veilig stelt van soa's, etc. Dat juist zeker de jeugd hierover aangesproken moet worden, omdat hun lessen van vandaag hun daden van morgen zullen zijn. Ik draai me even om om ook de volwassenen onder ons hierover aan te spreken. Wanneer ik me terug naar de jongeren keer, zijn de meesten onder hen plots weg. Ik ga naar buiten. Het is donker en het regent. De meeste jongeren staan wat verderop, onder een hoop kleurrijke paraplu's. Ik ga terug naar binnen.

Ik ga naar een klaslokaal waar wereldleiders aan het vergaderen zijn. Ik heb er mijn missie van gemaakt om bij elk van hun een rode stip verf te plaatsen op hun achterhoofd. De rode verf hangt aan m'n handen. Ik ga de tafel rond en probeer bij iedereen zo subtiel mogelijk het achterhoofd te raken. Het lijkt op een soort alternatieve moderne dans. Wanneer ik deze ruimte verlaat, zit ik weer in het Ritscafé. Daar kom ik Rosanne en Ans tegen. Zij spreken me aan over een project waar ze mee bezig zijn. Ze moeten daarvoor weten hoe het zit met de seksualiteit op scholen. Ik zeg hen dat ik er op zal letten. Ik ga naar toilet om m'n verfborstel uit te kuisen. Er hangt witte verf aan.Terwijl ik aan de wasbak sta, komt er een koppel binnen. Ze gaan samen een toilethok binnen en beginnen er te vrijen. Ik bedenk me dat ik dit moet onthouden voor het project van Rosanne en Ans. Ik geneer me een beetje, maar kan nog niet weg omdat mijn verfborstel nog niet proper is.

Wanneer ik het toilet verlaat, kom ik in een grote trappengang terecht. Ik moet de bovenste verdieping zien te bereiken. De trappengang staat gekend als 'de gang der filosofie'. Belangrijke figuren bewandelen deze gang en hebben deze gang bewandeld. Ik ga de trap op en zie een oude dame de trap op of af gaan. Ze heeft een Guiness vast. Ik blijf de trap op gaan en kom verschillende figuren tegen. Ik kom een Armstrong tegen, maar weet niet de welke. Het is of Neil, of Lance Armstrong. (Ja, ik ken het onderscheid, maar in mijn droom is het onduidelijk.) Verder zie ik ook Churchill. Wanneer ik het laatste niveau bereikt heb, zie ik dat er nog een plateau hoger is, maar dat deze niet met de trap bereikt kan worden. Ik denk dat je erheen moet klimmen, springen,..

03/02/2013

Zit in een klaslokaal. Ik probeer een zetel te maken met zo'n mousse-materiaal (zoals voor sommige matrassen gebruikt wordt) en fijne nageltjes. Ik pin de stukjes aan elkaar zoals gedaan wordt met maquettekarton. Voor het laatste stukje heb ik nog één nagel nodig, maar de fijne zijn op, dus probeer ik het met een dikke nagel. Dit gaat moeizaam, ik maak er een beetje een boeltje van. Het licht gaat uit en de les begint. We bekijken een filmpje. Na het filmpje zegt de docent dat we naar het graf van de maker zullen gaan, om hem te eren. Dit graf zou zich onder een tafel in dit klaslokaal bevinden. Ik werk verder aan m'n zetel.

Ik zit thuis, in Auvelais. Het is bijna etenstijd. Ik krijg een telefoontje van Serge (mijn oudste broer). Hij zegt me dat Nico en Christian (m'n andere broers) met de kids een uitje hebben gepland, en vraagt of ik mee wil. Ik zeg hem dat dat nogal short notice is, maar dat ik op een ander moment wel op de kindjes zal letten. Ena (jongste dochter van Serge) komt door de gang gewandeld. Ze zegt iets in de zin van “Je vais m'acheter un appartement et je vais lire et écrire,” wat nogal verwonderlijk is gezien ze 2 jaar oud is en Nederlandstalig opgevoed. Hieruit wordt 't in m'n droom duidelijk (zonder dat het gezegd wordt) dat Ena een schrijfster wilt worden. Christian maakt zich klaar om naar de kust te vertrekken (om dus wat met de kids te gaan doen). Ons ma besluit mee te gaan. Halverwege naar de poort, keert ons ma zich om en vraagt ze of ik haar een fles wil geven. De flessen die ze bedoelt staan op een rijtje naast de deur, in de gang. Ik neem er één en geef deze door aan ons ma. De fles is doorzichtig, met daarin een gelig goedje (beetje de kleur van Orangina). Er kleeft een wit/groen etiket op. Het lijkt op frisdrank, maar iets zegt me dat het een alcoholische drank is.