Sta
voor een spiegel. Van zodra ik een kap opzet, en daarmee al m'n haren
bedek, verandert m'n gezicht naar iets heel mannelijks. Ik zie eruit
als een behoorlijk lelijke man. Vrij bleek, met een stoppelbaardje.
En zonder ogen. Nu ja, de ogen waren er misschien wel, maar ik zie
enkel de oogleden, gesloten. En m'n huid ziet er geboetseerd
uit. Ik kijk weg en wanneer ik weer in de spiegel kijk zie ik er weer
uit als mezelf, maar met erg lange wimpers. Ze hangen echter nogal
los. Ik voel eraan en kan m'n wimpers er met plukken uittrekken.
Ik
zit met een paar onherkenbare vrienden en Bart op een weide of een
grote tuin. Het is avond. We eten ontbijtgranen. Chocolade
ontbijtgranen met op ieder vlokje een lachend figuurtje. Leen is ook
aanwezig. Leen en ik zijn, zowat lachend, Bart’s kommetje aan het
stelen, maar hij vindt dat niet erg. Ik sta op en begeef me naar een
feesttafel, waar mijn familie zit te eten. Ik zoek een lepel, maar
krijg gevulde paprika’s in de plaats. Leen staat naast me. We
begeven ons terug naar de weide. Daar zien we links een groep met
vrienden en rechts Bart. Bart komt naar ons toe, terwijl wij naar
hem toe gaan. Op het moment dat we bij hem zijn en ons willen zetten
blijft hij verder stappen. We draaien ons om en zien hem lachen. Hij
keert zich om en komt toch nog bij ons zitten.
---------------
Een
twaaljarig joch zit in z’n kamer wat dingen bijeen te zoeken. Z’n
kamer zag eruit als een typische kamer voor een 12-jarige. Veel
“actiespeelgoed” en dergelijke. Plotseling is er nog een joch dat
hem in elkaar begint te slaan. Dit knul leek van ongeveer dezelfde
leeftijd, maar was duidelijker wat kleiner en iets minder sterk dan
het eerste joch. Jongen nummer 2 duwt jongen nr 1 op het bed (het was een
stapelbed) en zegt met gedempte stem en op een gebiedende toon dat
hij mensen kent die de hele familie van joch nr 1 zou kunnen
uitmoorden, beginnende met z’n moeder. En dwong joch nr 1 toen om
hem seksueel te bevredigen. De droom stopt daar...
---------------
Een Noord-Koreaanse
prinses en een ongekend meisje blijken dubbelgangers te zijn. Ze
besluiten even van plaats/leven te ruilen. Het meisje komt algauw tot
de conclusie dat de prinses aanbeden wordt door gans het land, tot
craziness toe. Ze vindt het allemaal een beetje bedrukkend en
probeert even een moment voor zichzelf te nemen, maar wordt continu
omringd door een aanbiddende menigte. Ze vlucht en in haar poging de
menigte te ontkomen komt ze op een torenhoge metalen stelling
terecht. Daarbovenop begint het te stormen. De menigte die onderaan
staat, nog steeds in volle aanbidding, is enkel bezorgd om haar
welzijn en laat vliegers en paraplu’s omhoog vliegen aan een
koordje in de hoop haar zo droog te houden van de regen. De “prinses”
roept naar hen dat ze gek zijn, dat het aan ‘t stormen is en ze zo
de bliksem zullen aantrekken en zichzelf in gevaar brengen. Dat kan
hen echter niets schelen, ze willen haar per se droog houden.
Uiteindelijk weet ze zich uit die situatie te redden en ontkomt ze
aan de menigte door haar gezicht te bedekken. Doorweekt en koud gaat
ze een tweedehands kledingzaak binnen om een sjaal te kopen. Het is
een bonte sjaal, zag er heel erg zacht uit. Donkergrijs met een
blauwe schijn. De dame aan de kassa keek de “prinses” erg
verdacht aan. Alsof ze haar herkend had, maar het niet wou laten
blijken. Van zodra de “prinses” de winkel verlaten had belde de
dame een zekere heer op om te melden dat ze de “prinses“ gevonden
had. De heer bevond zich in een limousine, was gekleed in een zwart
kostuum met een zwarte zonnebril op. Hij had blonde haren die met gel
naar achter gedaan waren. Deze heer had het kennelijk niet zo voor de
prinses en wou haar ten onder brengen. Volgens hem (want hé, wat
weet ik ervan) zou de prinses gemakkelijk te vinden zijn vanuit waar
hij is,en zij laatst was. Ondertussen rent de prinses nog steeds
gehaast weg. Door steegjes en langs grote gebouwen. Ergens daartussen
heeft ze een fiets weten te bemachtigen. Dan komt ze op een groot
plein terecht, waar weer een gigantische menigte staat. Ze herkent
één persoon, haar vader. Deze is verkleed als clown (don’t ask me
why). Haast geheel in het rood, met hier en daar wat wit. Ze rent hem
in de armen. Ze omhelsen elkaar. Toen kwam de security ertussen,
grepen de vader bij z’n riem omhoog. Hij zwaait als een gek in het
rond met z’n armen en benen. Fin.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten